GÜL

“Merhabâ ey cân-ı bâkî merhabâ!”

 
Görüntünün olası içeriği: bitki, çiçek ve doğa
.

“Güle dair bir neden yok gül açar çünkü açar/
Ne gözetir kendini ne görülmek arzular..” 
Angelus Silesius. Merhum Sedat Umran çevirmiş…
“Üstünde Gül biten bir toprağın ‘kil’ tabakasına o gülün kokusu

sinmiş, ve o kilde dahi bir gül kokusu peydâ olmuş”…

Kil dermiş ki: “ben bir müddet gül ile komşu oldum/

bu gül kokusunu o gülden aldım”

Gülistan, Şeyh Sa’dî-i Şîrâzî
.

.
GÜL
.
Ey Gönül, Gel! Gör! İbret al!
Bir avuç kilden topraktan gül biter…
Topraktan gül nasıl biter?
Tohum nasıl oluyor gül?
.
Tohm-u gül, güldür, gül açar,
Bu cansız ‘kil özü’nden ne alır gül?
bir gül açmışsa eğer gâyesī var, cânı var
Gül mü asıl, Kil mi asıldır, ey dil? 
.
Aslı, nesli, resm ü hüsn-ū ânı var
Kōkusū gül, rengi gül, bir gonce-î pinhânı var
Ey ‘Sebeb’-î hilkat-î gül, ‘Gâyet’-î vuslat nedir?
Şerh-i esrâr-ī rümûzdur hem nihânî bir sadâ!
.
Gül açar; ki sırr-ı beyânıdır:
Bir avuç “kil”ī…gül” eden O’dur!
.
Ey gönül gel kendözün bil
Gel kendine sefer et, bul! 
Kendözünden kendine gel
Budur Yolculuk, budur Yol!
.
Dil de bir güldür: “Lem-yezel”
.
Her nesnede gizlidir ol
Evvel, Âhir, Bâtın, Zâhir
Ondan sever şeydâ gönül
Ondan biter mutalsam gül
.
Ondan mıdır ki güldür, gül?
gül değildir gönüldür gül
.
Ondan mıdır şeydâ gönül?
gül alır gül satar gönül
.
güldür solar tekrar biter
dalında bir bülbül öter
kokusu cânımda tüter
gönlümdeki bir güldür, gül
.
“Her gül-î gülzâr bûyî
nâfe-î “kaalû: belâ!” •
Her dem-î hoş-bû gül-î ter
taa ezelden merhabâ!
.
Sebebi nedir bu açan gülün?
niye yaprağı dökülür dalın?
nereden gelir kokusu gülün?
.
Gül kokar “açık sır” olur âşikâr ••
“Gül remz-i cemâl-î gül-i ruhsârı o yârin!”•••
Dil şâhid-i mazmûn olalī ol gül-i gülzâr
Gül olur açar…
Gül açar ki sırr ola âşikâr!…
.

• şairin kendi divanındaki “fuzuli’nin gazeline taştîr” şiirinden alınmış bir mısra
•• açık sır (open secret) goethe’den muktebes varlığın ma’na ve mazmunu kitabında bir bahis
••• şairin kendi “tevhid kasidesi” nden alınma bir mısradır…