JANUS

 

 

 

“Whatever exists is both Just and Unjust

 and equally justified in both”

F. Nietzsche: The Birth of Tragedy’den.

 

janus_400px

 

 

 

Ey boş duvarlar! susun! sessizliği dinleyin!
Bir kar yağar, sessizlik örter bütün sesleri
Ey bu kader dersini öğrenmeyen öğrenci
Bir yüzün çocuk senin / öbür yüzün ihtiyar
Bir çığ düşer ey gönül, örter sesini senin
Hangi ses saltanatı sürer sonsuza kadar?
Kar yağar lapa lapa çocukluğum üstüne
Sessiz sessiz yağan kar örten bütün sesleri.

Çocuk bahçende koşan iki köpek yavrusu
Dallarından elmalar sarkan ağaçlar hani?
Hani nerde, cennetin o kaygısız türküsü?
Cennet çayırlarında kıvrım kıvrım akan su
Kurumuş; solmuş çayır; ötmüyor çayır kuşu
Ne dağların rüzgârı, ne tarlanın başağı
Ne kaldı elde bugün… ne yaptın mahsûlünü?

Atlas gibi omzunda bu dünyayı taşırken
Titan’lara benzerdin: Promete gibi / sen
Tanrı’dan ateş çaldın, Tanrı Dağı’ndan ışık
Dağlarda ateş yaksın diye gür sesli çoban
Öğrenir, öğretirdin insanlara sırları
Sen / bu kader dersini öğrenemeyen çocuk
Ödedin bedelini Tanrı’ya ihânetin
Oyar her gün kalbini kartal gagalı zaman
Bir yüzün çocuk yüzü / öbür yüzün ihtiyar.

Janus gibidir hayat; iki yüzlüdür kader
Bir yüzünde mutluluk / öbür yüzünde keder
Herşeyin bir doğru yüz, bir de yanlış yüzü var
Var olan herşey doğru / herşeyde bir yanlış var
Zaman âdildir / gerçi / hakksızlığı da sever
Hem iyi, hem kötüdür / hem mutluluk, hem keder
Janus gibidir hayat: iki yüzlüdür kader

Zehirlenmiş bir köpek gibi kıvran ki bugün
Mutluluk çağı geçti: ışığı söndü günün
Bir yüzün çocuk yüzü-öbür yüzün ihtiyar
Karlar altında kaldı sesleri gençliğinin
Hangi ses saltanatı, sürer sonsuza kadar?
Artık yalnız kar sesi: ne mutluluk, ne keder

Ben / bu kader dersini öğrenemeyen çocuk
Ödedim bedelini zamanı öldürmenin
Oyar hergün kalbimi kartal gagalı zaman
Bir yüzüm çocuk yüzü / öbür yüzüm ihtiyar
Herşeyin bir doğru yüz, bir de yanlış yüzü var
Janus gibidir zaman: iki yüzlüdür kader
Bir yüzünde mutluluk / öbür yüz sonsuz keder…

J

 

  janus_1



 

Bir yüzünde mutluluk/ öbür yüz sonsuz keder…

Janus gibidir zaman: iki yüzlüdür kader

Her şeyin bir doğru yüz, bir de yanlış yüzü var

Bir yüzüm çocuk yüzü/ öbür yüzüm ihtiyar

Oyar hergün kalbimi kartal gagalı zaman

Ödedim bedelini zamanı öldürmenin

Ben/ bu kader dersini öğrenemeyen çocuk.

 

Artık yalnız kar sesi: ne mutluluk, ne keder

Hangi ses saltanatı sürer sonsuza kadar?

Karlar altında kaldı sesleri gençliğinin

Bir yüzün çocuk yüzü-öbür yüzün ihtiyar

Mutluluk çağı geçti: ışığı söndü günün,

Zehirlenmiş bir köpek gibi kıvran ki bugün

 

Janus gibidir hayat: iki yüzlüdür kader

Hem iyi, hem kötüdür/ hem mutluluk, hem keder

Zaman adildir / gerçi / haksızlığı da sever

Var olan her şey doğru/ her şeyde bir yanlış var

Her şeyin bir doğru yüz, bir de yanlış yüzü var

Bir yüzünde mutluluk / öbür yüzünde keder

Janus gibidir hayat, iki yüzlüdür kader.

 

Bir yüzün çocuk yüzü / öbür yüzün ihtiyar

Oyar hergün kalbini kartal gagalı zaman

Ödedin bedelini Tanrı’ya ihanetin

Sen/ bu kader dersini öğrenemeyen çocuk.

Öğrenir, öğretirdin insanlara sırları

Dağlarda ateş yaksın diye gür sesli çoban

Tanrı’dan ateş çaldın, Tanrı Dağı’ndan ışık

Titan’lara benzerdin: Promete gibi/ sen

Atlas gibi omzunda bu dünyayı taşırken.

 

Ne kaldı elde bugün… ne yaptın mahsûlünü?

Ne dağların rüzgârı, ne tarlanın başağı

Kurumuş: solmuş çayır; ötmüyor çayır kuşu

Cennet çayırlarında kıvrım kıvrım akan su

Heni nerde, cennetin o kaygısız türküsü,

Dallarından elmalar sarkan ağaçlar? Hani,

Çocuk bahçende koşan iki köpek yavrusu?

 

Sessiz sessiz yağan kar örter bütün sesleri…

Kar yağar lapa lapa çocukluğum üstüne

Hangi ses saltanatı sürer sonsuza kadar?

Bir çığ düşer ey gönül, örter sesini senin

Bir yüzün çocuk senin/ öbür yüzün ihtiyar

Ey bu kader dersini öğrenmeyen öğrenci

Bir kar yağar, sessizlik örter bütün sesleri

Ey boş duvarlar! susun! sessizliği dinleyin…

Posted in ART/ introspection.